გიორგი ბერეჟიანი
გაგრაში დავიჭერი ფეხში, ყუმბარის ნამსხვრევებისაგან ომის დროს. მერე შემიხორცდა. 2007 წლის 7 ნოემბერს აქციაზე დამიჭირეს და მცემეს, დამაბრალეს რომ წინააღმდეგობას ვუწევდი. გამასამართლეს და პირობითი მომისაჯეს, 2008 წელს სახლთან ჩამაგდეს მანქანაში და ყალბი ბრალდებით, ვითომ ვაგინე მათ, გამიცოცხლეს პირობითი…
სრულად წაკითხვა
გაგრაში დავიჭერი ფეხში, ყუმბარის ნამსხვრევებისაგან ომის დროს. მერე შემიხორცდა. 2007 წლის 7 ნოემბერს აქციაზე დამიჭირეს და მცემეს, დამაბრალეს რომ წინააღმდეგობას ვუწევდი. გამასამართლეს და პირობითი მომისაჯეს, 2008 წელს სახლთან ჩამაგდეს მანქანაში და ყალბი ბრალდებით, ვითომ ვაგინე მათ, გამიცოცხლეს პირობითი.
გლდანის ციხეში ერთერთი ცემის დროს, ჩემდა საუბედუროდ ვუთხარი სადისტებს, რომ მარჯვენა ფეხი დაზიანებული მაქვს ომში და ნუ მირტყამენ მაგ ფეხზე. მიზანმიმართულად მირტყეს იმ ფეხში. სისხლი წამსკდა. ორმოცი დღე ვიხვეწებოდი ბინტს და რაიმ ანტისეპტიკს, მპასუხობდნენ არ გვაქსო. მოკლედ მოვხვდი ორთაჭალის ე. წ. "რესბალნიცაში", თითქმის განგრენამდე მისული ფეხით. ღმერთმა გადამირჩინა ფეხი, აბა იქ არაფერი მკურნალობა არ მიმიღია.
ციხიდან გამოსულმა მეგობრის რჩევით, ვიმკურნალე მოლისანით. წლებია პრობლემა აღარ მქონია. ხუთი თვის წინ ჩემი ხანდაზმული სიმამრი, ორ მეტრიანი კაცი, სადარბაზოსთან წაიქცა. მომიწია მისი აყვანა მესამე სართულზე. წყლულები გამეხსნა ფეხზე. რამდენიმე თვე ვიმკურნალე, "სასწაულმომქმედი" მალამოებით - უშედეგოდ. გამახსენდა მოლისანი. გადავედი მასზე, ორ თვეში მივაღწიე შედეგს, რომელსაც ფოტოზე ხედავთ, ალბათ სულ მალე ბოლომდე შემიხორცდება. მადლობა ბატონ დავითს, ამ სასწაულებრივი წამლის შექმნისათვის!
